Pierwszy tydzień Wielkiego Postu w Prawosławnym Seminarium Duchownym w Warszawie jest szczególnym czasem duchowej refleksji i skupienia. W tych dniach nie odbywają się zajęcia dydaktyczne; ich miejsce zajmują poranne i wieczorne nabożeństwa wielkopostne.
Każdego dnia alumni uczestniczyli w dobowym cyklu liturgicznym. Dzień rozpoczynano jutrznią. Następnie służono godziny kanoniczne oraz wieczernię, natomiast wieczorem wielkie powieczerze z czytaniem kanonu św. Andrzeja z Krety. W nabożeństwach uczestniczyli wykładowcy seminarium: Jego Magnificencja rektor ks. Jerzy Tofiluk, prorektor ks. Tomasz Stempa, ks. Andrzej Kuźma oraz o. Pantelejmon. Nabożeństwa, choć długie i wymagające fizycznie, sprzyjały wyciszeniu, głębszemu namysłowi nad sobą i pozwalały oderwać się od codziennego zgiełku.
Zwieńczeniem tygodnia, jak co roku, stały się rekolekcje seminarzystów. Minione dni, skoncentrowane na pokajaniu, wypełnione modlitwą św. Efrema Syryjczyka, w której proszono Boga o dar dostrzegania własnych grzechów. To właśnie świadomość własnej słabości otwiera drogę powrotu do utraconego raju. Pomocą na tej drodze są sakrament spowiedzi oraz św. Eucharystia – Ciało i Krew Chrystusa – źródło życia i nieśmiertelności.
Spowiedź odbyła się w piątkowy wieczór podczas jutrzni, po której odczytano regułę przygotowującą do przyjęcia św. Eucharystii. W tym roku posługę spowiednika pełnił ks. Michał Dmitruk, proboszcz parafii śww. app. Piotra i Pawła w Wołominie. Przed przystąpieniem do sakramentu duchowny wygłosił pouczenie, przypominając o znaczeniu pokajania. Zachęcił również studentów, aby doceniali czas Wielkiego Postu przeżywany w seminarium – jego modlitwy, nabożeństwa i wyjątkową atmosferę – gdyż przyszłe obowiązki i trudności codziennego życia nie zawsze będą sprzyjały zachowaniu takiej intensywności duchowej. Na zakończenie życzył wszystkim, by kolejne dni Czterdziesiątnicy były owocne i wypełnione dobrym trudem, aby u kresu tej drogi mogli czystym sercem wychwalać Zmartwychwstałego Chrystusa.
W sobotę, w dniu wspomnienia cudu św. Teodora Tyrona, podczas św. Liturgii wszyscy przystąpili do św. Eucharystii. W kazaniu lektor Aleksander Harbaczeuski podkreślił, że sprawowanie św. Liturgii nie jest jedynie wspomnieniem wydarzeń z przeszłości, lecz realnym i aktualnym uczestnictwem w tajemnicy zbawienia. Przyjmując św. Eucharystię, człowiek ulega wewnętrznej przemianie, która promieniuje na jego otoczenie. W ten sposób jednoczy się z życiem wiecznym i Królestwem Bożym.
Po zakończeniu św. Liturgii rektor seminarium, ks. Jerzy Tofiluk, zaznaczył, że św. Eucharystia jest najważniejszym i największym darem, jaki może stać się udziałem człowieka – jej znaczenie jest nie do przecenienia. Uczestnicząc w niej, mamy udział w Zmartwychwstaniu Chrystusa i otrzymujemy zadatek życia wiecznego. Życzył, aby radość z przyjęcia sakramentu sakramentów nieustannie wypełniała wszystkich.
Rekolekcje zakończyła wspólna agapa.
lektor Tomasz Wasiluk
zdjęcia: autor, Filip Dubieniecki