Okres poprzedzający święto Narodzenia Chrystusa w Cerkwi prawosławnej jest czasem duchowej koncentracji. Post bożonarodzeniowy wzywa do wyciszenia, pracy nad sobą oraz przemiany serca poprzez modlitwę i okazywanie miłosierdzia bliźnim. To również czas stanięcia przed Bogiem w prawdzie o samym sobie oraz pojednania się z Nim w swoim sercu i sumieniu.

W dniach 11–12 grudnia br. w stołecznej katedrze św. Marii Magdaleny odbyły się rekolekcje duchowieństwa okręgu warszawskiego, które zgromadziły kapłanów i diakonów. W czwartkowy wieczór odczytano modlitwy przed spowiedzią, po czym ze słowem pouczenia zwrócił się do duchowieństwa spowiednik dekanatu, ks. Jerzy Tofiluk. Podczas jutrzni duchowni przystąpili do sakramentu pokajania. Tradycyjnie w ołtarzu wraz z duchowieństwem modlił się Jego Eminencja Metropolita Sawa.

W piątek, 12 grudnia, pod przewodnictwem ks. Jerzego Tofiluka odprawiono Boską Liturgię, po której duchowny skierował do zebranych słowo okolicznościowe. Złożył życzenia z okazji „wspólnego święta”, jakim jest pojednanie z Bogiem i uczestnictwo w świętej Eucharystii. Odwołując się do słów Chrystusa z Ewangelii św. Jana: „Kto spożywa moje ciało i pije moją krew, ma życie wieczne” (6,53), podkreślono, że duchowieństwo, gromadząc się wokół Stołu Pańskiego i jednocząc się w św. Eucharystii, dotknęło zalążka Królestwa Bożego. W czytaniu piątkowym ap. Paweł przypomina, że Bóg „nas wybawił i wezwał świętym powołaniem nie na podstawie naszych czynów, lecz stosownie do własnego postanowienia i łaski” (2 Tm 1,9).

Spowiednik okręgu zaznaczył, że życie duchownego jest służbą Bogu i ludziom. Przypomniał, iż mamy świadomość, że jedynie Chrystus ma moc uzdrawiania, umacniania i wypełniania braków człowieka — i o tym należy nieustannie pamiętać. Zachęcał również, aby odnajdywać radość w obcowaniu z Bogiem. W nawiązaniu do słów z 2 Listu św. Pawła do Tymoteusza uwypuklił, że duchowny jest nie tylko powoływany przez Boga, ale także otrzymuje łaskę Świętego Ducha, która go umacnia i wspiera w kapłańskiej posłudze.

Na zakończenie ks. Jerzy życzył wszystkim zebranym, aby radość płynąca z bliskości Boga nie była odczuwana wyłącznie w świątyni, lecz przenikała całe codzienne życie. Swoje wystąpienie zakończył życzeniami cichego oczekiwania Narodzin Zbawiciela oraz duchowo radosnego przeżywania misterium Wcielenia Syna Bożego.

zdjęcia: protodiakon Igor Kutovyi